تصاویر|فیلم|مقالات|صوت|گفتگو|گزارش|جستجو|آرشیو|گوناگون|اخبارویژه
صفحه نخست| جهان| ایران| تبریز| اردبیل| مشگین شهر| بیله سوار| پارس آباد| خلخال| کوثر| نمین| نیر| گرمی| سرعین
آخرین اخبار
اخبار > دوئل تبریزی‌ها در بازی آخرالزمان؛ بخر تا کشته نشی!/ چه‌کسانی مردم را در فروشگاه‌ها به‌صف می‌کنند؟


کد خبر: ٢٦٥٩٢ تاریخ انتشار:1397/07/07 | ١٥:٠٥ تعداد بازدید: ...

گزارش از هجوم شهروندان به مراکز خرید؛

دوئل تبریزی‌ها در بازی آخرالزمان؛ بخر تا کشته نشی!/ چه‌کسانی مردم را در فروشگاه‌ها به‌صف می‌کنند؟

اولویت اول اکثر مردم خرید است! منتظرند تا پولی دست‌شان بیاید و فروشگاه‌ها را جارو کنند.

هجوم شهروندان به مراکز خرید

مردم تبریز به فروشگاه‌ها هجوم برده‌اند و تا می‌توانند سبدها را پر می‌کنند. آنان هم که به قصدِ خرید چند قلم کالا در مراکز خرید بزرگ شهر حضور یافته‌اند با مشاهده‌ی قفسه‌های خالی و تکاپویِ شهروندان، احساس خطر می‌کنند و به دار و دسته‌ی محتکرانِ خانگی می‌پیوندند.

تنها در فروشگاه‌های زنجیره‌ای چنین ترافیکی را شاهد نیستیم، حتی در فروشگاه‌های داخل شهری که قیمت‌هایشان 10 درصدی نیز بالاتر از زنجیره‌ای هاست، قفسه‌ها خیلی زود خالی شده‌اند و کبکِ فروشندگان خروس می‌خواند.

چنانچه ایجاد محدودیت در فروش کالاهایی همچون رب گوجه‌فرنگی و روغن را کنار بگذاریم، در عرضه‌ی سایر محصولات و کالاها هیچ محدودیتی اعمال نمی‌شود و گاهاً در فروشگاه‌ها بر سرِ چند مواد شوینده و بهداشتی باقی مانده در قفسه‌ها دو خریدار به سر و کله‌ی یکدیگر می‌پرند. گویا انگار مردم را در یک دوئل مرگ قرار داده‌اند و هرکسی اجناس ضروری و غیر ضروری‌اش را احتکار نکند از گرسنگی می‌میرد!

وقتی با یکی از این شهروندان که خانوادگی چند سبد را از حبوبات، لبنیات، برنج، قند، شکر و... پر کرده‌اند می‌پرسم چه عجب خود را اینگونه به زحمت انداخته‌اید؟ می‌گوید مگر وضعیتِ بازار را نمی‌بینید؟ رب 8 هزار تومانی را 16 هزار می‌فروشند و اجناس یکی پس از دیگری گران می‌شوند، ترس‌مان از افزایش قیمت‌هاست و حال که در دست‌مان پول داریم می‌خریم تا چند ماهی خیال‌مان از این بابت راحت باشد.

از او سوال می‌‌کنم اگر ارزان شد تکلیف چیست؟! پاسخ می‌دهد خوش‌ خیالید! ربِ 16 هزاری هیچ‌گاه 10 هزار تومان نمی‌شود، می‌خندد و توصیه می‌کند من هم سبدها را پُر کنم و همرنگُِ جماعت شوم!

جَو فروشگاه‌های زنجیره‌ای به گونه‌ایست که اگر شهروندی برای خرید چند قلم کالا در آنجا حضور یافته باشد در میانِ جمعیت خَجل می‌شود! اکثرِ مراجعین سبدها را تا خرخره پُر می‌کنند و با تکبر از کنار یکدیگر رد می‌شوند. یعنی اگر میلیاردری سبد را تا نصف پر کند سایرین او را ندار تلقی می‌کنند و شاید زیر زبان‌شان هم بگویند بیچاره چه‌کار کند؟ یازیخ کاسیب!

اما به قولِ همین مردم، کاسیب‌هایی که به اندازه نیازشان می‌خرند دیدگاه دیگری دارند و اتفاقاً با مشاهده‌ی محتکران خانگی حسابی از کوره در می‌روند. در یکی از همین فروشگاه‌ها فردی 4 مایع ظرف‌شویی بزرگ را در قفس می‌چپاند و وقتی می‌بیند یکی از شهروندان منصف به اندازه‌ی نیاز تنها مایع ظرف‌شویی باقیمانده را بر می‌دارد، سریعاً دست در آن می‌برد و با عصبانیت عنوان می‌کند: "آقا من زودتر از شما آمده‌ام!"

آن مرد مایع ظرف‌شویی را رها می‌کند و با صبوری پاسخ می‌دهد: خانم مالِ شما! قحطی که نیامده اینگونه می‌کنید. همین شماها باعث شده‌اید قیمت اجناس را افزایش دهند، به‌جای آنکه اعتراض کنید به خرید آن‌ها ولع‌تر شده‌اید و ما نیز نخریم اجناس‌شان را به قیمت بالا به دیگران می‌فروشند.

موقعِ حساب و کتاب با مسئول یکی از صندوق‌ها هم‌کلام می‌شوم، می‌پرسم هر روز اینگونه شلوغ است؟ می‌گوید بله اما در چند هفته‌ی اخیر ازدحام بیشتر نیز شده است و 5 دقیقه هم نمی‌توانیم استراحت کنیم! البته در این شرایط به ما پاداش نیز می‌دهند و خدا را شکر رضایت داریم.

از فرصت استفاده می‌کنم و می‌پرسم تکلیفِ قفسه‌هایی که خالی شد چیست؟ عنوان می‌کند امروز برخی قفسه‌ها برخلافِ روال سابق چندین‌بار خالی و پر شده‌اند، حالا هم اواخر شب است و دوباره قفسه‌ها پر می‌شوند و به‌اندازه کافی کالا وجود دارد، اگر کم بیاوریم ثبت سفارش می‌دهند و انبارها پر می‌‌شود، جای نگرانی نیست.

از فروشگاه که خارج می‌شوم با خود می‌پرسم چرا مردم اینگونه شده‌اند؟ قیمت‌ها بالاست و با این حال شهروندان از خرید باز نمی‌مانند، چرا هیچ مسئولی ناظر بر وضعیت بازار و کنترل آن نیست؟! با بازگشت به خانه پاسخ سوالم را از کانال تلگرامی یکی از فعالان رسانه‌ای شهر می‌گیرم.

روح‌الله رشیدی با عنوانِ باید بخریم، این یک دستور است! می‌نویسد: "برای خیلی‌ها این سوال ایجاد شده که چرا قوای مسئول نسبت به این وضعیت واکنش نشان نمی‌دهند و مردم را از خرید غیر ضروری برحذر نمی‌دارند. پرسش مهمی است و پاسخش خیلی ساده؛ قرار است چرخ تولید بچرخد، آن هم با تشدید مصرف از سوی مردم. مردم باید بخرند تا تولیدکننده‌ها تولید کنند! خیلی مضحک به نظر می‌رسد اما این، قاعدۂ جهان سرمایه است؛ «مصرف برای تولید، تولید برای مصرف». اینجا اساساً سخن از «نیاز» و «ضرورت» در میان نیست.

دولت با هماهنگی رئوس مجلس، خیز برداشته تا تمام چاله‌چوله‌های درآمدی خود را در جریان یک شوکِ بزرگ پر کند؛ حتی اگر این پیروزی، به قیمت شکستن استخوان کثیری از مستضعفین باشد. تشدید ولع مصرف هم در همین پازل، پیش‌بینی شده است. این تلقی، بدبینانه نیست. در واقع، شعری که دولت نوسرمایه‌دار شروع به سرودنش کرده، چنین قافیه‌هایی می‌طلبد." / آناج

گزارش از: مجید قنبرزاده

 

 

نظرات بینندگان
کاربر مهمان
1397/07/09 0:7
0
0
قا تلا ن بدو ن تقصیر ملت شریف: تصا د فا ت ترا فیکی نزا ع و تجا وز قر ص بر نج غذا ها ی أ لو ده در رستو را ن ها + الکل که غا یب بود ____________ جمیعا= فر هنگ و ا خلا ق ا جتما عی صفر تقصیر را هم گر دن همد یگر بیندا زیم و ا حتما لا خو د را قر با نی جهالت خویش یا همدگر بدا نیم تر بیت و آ مو زش = صفر از زما ن حا جی کو رو ش هخا منشی همین بوده خا لی نبندید کتا ب ها ی تا ریخ وا قعیت ها پنها ن کنند و این وا قعیت ها ی تلخ از بین نخوا هد رفت عقل و علم و دین با همدیگر می توا نند با شند ا گر عقل و اخلا ق تشریف دا شته با شد قر ص ها را سر وقت بخو رید حتما
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




تیلیغات در سبلان نیوز

اینجا محل تبلیغ شما است.

سبلان نیوز